چـــه لــــذتی داره صـــبح بلند بشـــی

ببینـــی یه نامـــه به آینـــه ی اتاق چســـبیده شـــده :

سلام دلیـــلِ زندگـــی !

صبـــحِ قشنگـــت بخــــیر

امـــروز نمـــی خواد بـــری ســــرِ کار

چمـــدون جمــــع کـــن می خوایـــم بریم ســــفر

چمـــدون نبســـتم کـــه بـــه سلیــــقه ی خــــودت برام لبــــاس بــــزاری

شـــب پـــرواز داریــــم..

نمـــی گـــم کـــجا کـــه غافلگیـــر شــــی !


راستـــی :

قربـــونِ چشـــمات بــــرم کـــه الان متعجـــــبـه و می دونـــم اگـــه اونـــجا بـــودم

جیــــغ مـــی زدی بغــــلم مـــی کـــردی

پــــس لطقــــا جیـــغ و بغـــل و یــه بــــوس کـــنار بـــزارتا رسیـــدم تحویــــلم بـــدی !

دوســـت دارم همـــــــسفرِ زندگیــــــم


داشتنت

مثل نم نم بارون جاده شمال،


مثل خواب بعد از ظهر،


مثل بوسه های تند تند و یواشکی،


مثل آهنگ های قدیمی کریس دی برگ،


مثل دیالوگ های فیلم شب یلدا


آی میچسبه



+نوشته شده در دوشنبه 25 آذر 1392
ساعت17:45توسط حسين
ارسال نظر(0)