خداوند خِرد

 

 

مادر ای پایه ی هستی شاد باش در همه عمر

 

در تو پیداست تجّلی خدا

 

گر که من صاحب این عاطفه را رنجاندم

 

منِ سرمستِ غرور، من سرحد جنون

 

در تو ای یاور حق، مونس جان

 

ای خداوند زمینی که ندارد شکست

 

همه عرش است مزیّن به شکوه

 

صاحب این همه رأفت تویی ای

 

مادر دل سوخته ام

 

تو که شمعب به فراروی امید

 

توکه روحی به منِ باخته تن

 

شادی زی مادر شهر

 

ای خداوند خِرد

 

شاعر: حسين حسين پور

 

 

 

 

 

 

 


+نوشته شده در یکشنبه 14 اردیبهشت 1393
ساعت23:26توسط حسين
ارسال نظر(2)